Davide Van de Sfroos
El Davide Bernasconi (Munscia, 11 Magg 1965), nòmm d'arte Davide Van De Sfroos, l'è un cantautur e scritur lumbard.
Cuntegnüü |
Biugrafia[Mudifega]
L'è nasüü a Munscia el 11 Magg 1965, al abitava in via Biancamano in dal quartier da Triant, ma quand che'l gh'aveva 4 agn l'è andaa a vif a Mezzegra, in sül lach de Comm.
La sua prima esperiensa müsicala l'è stada cunt i Potage, un grüpp che'l faseva müsega punk. Dopu un quaj ann l'ha metüü sü un grüpp, i De Sfroos, e l'ha tacaa a scrif i sò primm cansun in laghee (un dialet de la lengua lumbarda che'l se parla in sül lach de Comm), che pö a hin staa metüü sü in dii sò primm disch: Ciulandàri! e Viif. Dopu che gh'aveven püblicaa el sò ters albùm Manicomi, in del 1996 i De Sfroos s'a hin dividüü.
In del 1997, el Davide l'ha püblicaa el sò primm liber Perdonato dalle lucertole (Perdunaa dii lüsert) e l'è turnà a fà müsega cun la Van de Sfroos Band. El primm disch de la Van De Sfroos Band l'è vegnüü föra in del 1998 e'l se ciama Brèva e Tivàn (in laghee, a hin i nòmm dii düü vent che bufen in sul lach de Còmm), un òpera che l'ha faa cugnuss de la critica, tant che in del 1999 l'haa ricevüü el Premi Tenco per el püsee brau artista emergent (Premio Tenco per il migliore artista emergente). In del'istèss temp l'haa püblicaa anca Per una poma, un EP cun trii cansun che cunten sü in d'una manera minga tropa seria i stòri del'Adamo e Eva, del Caino e Abele, e del Noè.
In del 2000 a'l vègn föra el sò segund libèr Capitan Slaff, che l'ha avüü anca un gran sücèss al teater cun la sò versiun per el teater.
Del 2001 l'è el quint album E semm partii. In del 2002 l'ha vingiüü la Targa Tenco 2002 per el püsee bell album in lengua lucala.
Intra el 2003 e'l 2005 l'ha scrivüü alter düü liber: Le parole sognate dai pesci (I paròll che se insugnen i pess) e Il mio nome è Herbert Fanucci (El mè nomm l'è Herbert Fanucci).
In del 2005 l'ha püblicaa el sò sest album Akuadulza e l'ann dopu un DVD Ventanas, cunt i video dii sò cuncert.
L'ultim disch l'ha faa in dell 2008 e'l se ciama Pica!.
El Davide l'è famus anca perchè l'è un tifus del Còmm (Como Calcio), tant che l'è andaa anca a la trasmisiun televisiva de la Rai Due “Quelli che il calcio” (Quii che el fulber) a fà el telecrunista.
Al festival de Sanrému[Mudifega]
| ⇒ | Berg. |
Ol 15 de Fevrér, a i ure 22.23, el Davide Van de Sfroos el cànta 'me cuncurént al Festival de Sanrému la cansùn Yanez; per la prima vòlta in sessant'àn ün cantànt el cànta üna cansùn in Lumbàrt al Festival. Yanez l'è tra i 12 cansù che i à pasàt la selesiù de la prima sira.
Ol 19 de Fevrér In de la sira de la finàl ol Davide Van de Sfroos l' rìa quàrt con la sò cansù Yanez.
Discugrafia[Mudifega]
- 1992 - Ciulandari (cunt i De Sfroos)
- 1994 - Viif (cunt i De Sfroos)
- 1995 - Manicomi (cunt i De Sfroos)
- 1999 - Brèva e Tivàn
- 1999 - Per una poma
- 2001 - E semm partii
- 2003 - Laiv
- 2005 - Akuaduulza
- 2006 - Ventanas (DVD)
- 2008 - Pica!
- 2009 - 40 pass
- 2011 - Yanez
- 2011 - Best of
Bibliugrafia[Mudifega]
- Perdonato dalle lucertole (1997) (Perdunaa dij lüsert)
- Capitan Slaff (2000)
- Le parole sognate dai pesci (2003) (I paroll che se insugnen i pess)
- Il mio nome è Herbert Fanucci (2005) (El mè nomm l'è Herbert Fanucci)
