Mel (mangià)

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
Lumbard ucidental Quest articol chì l'è scrivuu in lombard, grafia milanesa.
Pan e mel.

La mel l'è on mangià dolz faa di avigg, ma anca di imenotter.
El nass del netter e de la melada. La melada l'è prodotta de vari omotter: i sò escrement zuccheritt hinn la bas alimentar per on bell numer de insett.

El nomm[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

La parolla mel la vegn del latin "melem", e l'è comuna a tutt i lengov romanz (italian: miele; frances, spagnoeu, asturian e aragones: miel; catalan, galizian e portoghes: mel; ligur: amê; normann: mié; ocitan: mèl; romen: miere; aromen: ñiari; sardegnoeu e sicilian: meli). In lombard, catalan, spagnoeu e alter lengov romanz ocidentai, la parolla l'è al feminil, in alter inveci al masculin.

El termen, a bon cunt, l'è de origin indoeuropea: el troeuvom in de l'ittita milit, in del grech méli, in de l'albanes mjalit, in l'armen meghr e in di lengov celtegh (breton mel, galles mêl, scozzes e irlandes mil). A troeuvom ona parolla compagna anca in di lengov slav (mëd o med), de indove l'è passaa anca in di lengov baltegh (medus), in l'eston (mesi) e in de l'ungheres (méz). A troeuvom l'istessa parolla anca in del gotegh miliþ, che però el s'è minga conservaa in di lengov germanegh del dì d'incoeu, che partissen de la radisa *hunagam[1], che l'è comuna anca al curd hingiv.

Referiment[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  1. etymonline.com