Gesa de San Sater (Milan)

Quest articol chì l'è scrivud in lombard, con la Noeuva Ortografia Lombarda

La Gesa de San Sater a l'è una gesa parochial de Milan, propi arenta al Dom.

A l'è stada voluda del Gian Galeazz Sforza e slargada del Lodovigh el Mor, che l'ha ciamad sgent de pussee paes a la soa Cort, e l'ha vist un noeuv dissegn ispirad al Bramant, e fada su in su 'n vegg sacell dedicad al San Sater del secol IV: a bon cunt, la gesa a l'è dedicada a la Madona, ma i milanes la ciamen domà San Sater: el so nucli pussee antigh a l'è stad volud de l'Anspert de Milan che 'l voleva un gesioeul dedicad al San Sater, al San Silvester e al Sant Ambroeus e la saria stada tirada su del secol IX.

A l'è ben cognossud el so fals cor, oeuvera del Bramant, che l'è considerad vun di capolavor de la pitura de prospetiva renassimental: vist de la gesa el par profond squasi 10 meter, quand che in realtà a l'è de 97 centimeter. Del Bramant a l'è anca la sagrestia, e al so campanin l'è ispirad quell de la Gesa Veggia de Bagg.

Del 1242, el 25 de marz, ghe saria stad un miracol, quand che 'l Massazz de Vigonzon, inrabid per havé perdud tusscoss al sgioeugh, ghe tira trii cortellade a 'n imagin de la Madona col Bambin e la taca a sanguinà di oeugg: lu el se saria pentid a vedéll e 'l s'è confessad, e se dis che a la fin el s'è fad pret.

A l'è anca l'unega parochia in Italia dedicada al San Sater.