Eliseu Maria Coroli
|
|
Quel articul chì l'è scrivüü in Lumbard, cun l'urtugrafia insübrica ünificada. |
Eliseu Maria Coroli (Castelnöu Val Tidòn (PC), 9 de febràr 1900 - Bragánsa Pará, Brasil, 29 de lüi 1982) l'è stai un prét Barnabita e dal 1940 al 1977 prìm Prelàt de Guamá, teritòri che in del 1980 l'è diventàd diocesi, cul nùm de Diocesi de Bragánsa Pará.
Biugrafia
[Modifega | modifica 'l sorgent]Nasüd a Castelnöu Val Tidòn, frasiòn ad Burgnöu, (PC) el 9 de febràr 1900, l'é stai urdinàd prèt Barnabita in del 1924.
L'è stai mandàd misiunari in del Brasil del Süd quasi sübit, a la fìn d'i ann '20, e in del 1930 in d'la Prelatüra de Guamá. Cunsacràd Vesc el 13 d'utùber 1940 dal cardinal Benedetto Aloisi Masella.
L'ha custrüid tante scòle e l'ha fundài Radio Educadora una radio per i fiulìn e i pòver analfabeti. L'ha fundài anca l' Urdin de le Misiunarie de Santa Teresina e el g'ha impòst el quàrt vùt: quell de l'alegria. L'Urdin l'é stài apruàd in dla sò Diocesi in del 1976 e dal Vatican in del 1981.
El s'è dimess el 5 de febràr 1977, e g'hà lasàd el post a Mons. Michel Maria Giambelli, anca lü Barnabita. L'è mort el 929 de lüi 1982, e el riposa in d'la catedràl de Bragánsa Pará.
In del 1996 l'è stài vèrt el prucèss de beatificasiòn.
Mòtt
[Modifega | modifica 'l sorgent]Filiolis pax et gaudium (Ai fiulìn la pàs e l'alegria)
Bibliugrafia
[Modifega | modifica 'l sorgent]- Terezinha Colares: O Missonário Feliz, Grafica e Editora São Marcos Ltda, Paragominas, Brasil
- Andrea Maria Erba: Eliseo Maria Coroli, il vescovo della carità e della gioia, sü L'Osservatore Romano, 9 de febràr 2000
- Ersilio Fausto Fiorentini: Il Vescovo della carità e della gioia, Ed. Berti, Piasensa, 2006, ISBN 887364140-7
- Sandro Pasquali: Si fece brasiliano per amore dei poveri, sü Libertà (giurnàl àd Piasensa), 31 de genàr 1983