Quest articol chi l'è scrivuu in Koiné occidentala .
In cheest artícul a femm vidé una furmalizazziun plüü astrata da la nuzziun da cuntinuazziun analítica .
Síes
S
{\displaystyle \mathbb {S} }
la sfera da Riemann ; una süperfiis
da Riemann regülara
sura un cungjuunt deerf
Ω
⊂
S
{\displaystyle \ \Omega \subset \mathbb {S} }
a l'è un para
(
R
,
p
)
{\displaystyle \ \left(R,p\right)}
intúe
R
{\displaystyle R}
a l'è una süperfiis da Riemann
(i.e.
una varietaa cumplessa a una
dimensiun) e
p
:
R
→
Ω
{\displaystyle p:R\rightarrow \Omega }
a l'è
un biulumurfiism lucaal
sürgetiif.
Una cuntinuazziun
analítica regülara
d'un
elemeent da funziun ulumorfa
la cunsistiss int
una süperfiis
da Riemann regülar
sura un cungjuunt
deerf
Ω
⊂
S
{\displaystyle \Omega \subset \mathbb {S} }
taal che
U
⊂
π
(
S
)
{\displaystyle U\subset \pi (S)}
,
int una
imersiun ulumorfa
j
:
U
→
S
{\displaystyle j\,\colon \,U\rightarrow S}
tala che
π
∘
j
=
i
d
|
U
{\displaystyle \pi \circ j=id\vert _{U}}
e int una funziun ulumorfa
F
:
S
→
S
{\displaystyle F\,\colon \,S\rightarrow \mathbb {S} }
tala che
F
∘
j
=
f
{\displaystyle F\circ j=f}
.
Un murfiism
intra dò cuntinuazziun
analítich
(
S
,
π
,
j
,
F
)
{\displaystyle \left(S,\pi ,j,F\right)}
e
(
T
,
ϱ
,
ℓ
,
G
)
{\displaystyle \left(T,\varrho ,\ell ,G\right)}
dal istess
elemeent
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
al è una funziun ulumorfa
h
:
T
→
S
{\displaystyle h\,\colon \,T\rightarrow S}
tala che
h
∘
ℓ
=
j
{\displaystyle h\circ \ell =j}
.
Un taal murfiism
al è una funziun
mia custanta,
ünivocament
determinada in
j
(
U
)
{\displaystyle j(U)}
,
(e dunca da-par-tütt in
S
{\displaystyle S}
)
par
ℓ
∘
j
−
1
{\displaystyle \ell \circ j^{-1}}
.
Da plüü,
ϱ
∘
h
=
π
{\displaystyle \varrho \circ h=\pi }
e
G
∘
h
=
F
{\displaystyle G\circ h=F}
in
j
(
U
)
{\displaystyle j(U)}
dunca da-par-tütt in
S
{\displaystyle S}
.
L'ünich murfiism
intra una cuntinuazziun
analítica e la istessa
al è l'identitaa, la
cumpusizziun da düü morfismes
a l'è apó un murfiism;
si un murfiism al amett
una funziun ulumorfa
cuma inversa, chesta-chí a l'è
apó un murfiism:
si al è ul caas, a parlemm
d'un isumurfiism
da cuntinuazziun
analítich.
Definizziun :
una cuntinuazziun analítica
S
{\displaystyle S}
da l'elemeent
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
a l'è massimala si,
par cada cuntinuazziun
S
^
{\displaystyle {\widehat {S}}}
da
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
al esiist un murfiism
h
:
S
→
S
^
{\displaystyle h\,\colon \,S\rightarrow {\widehat {S}}}
.
Remarchemm che dò cuntinuazziun massimaal dal istess elemeent i è necessariameent isumòorf; dunca
la cuntinuazziun
analítica
massimala
a l'è ünica
a maanch
d'isumurfiism.
Teorema : cada elemeent
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
da funziun ulumorfa
al gh'a una cuntinuazziun
analítica
massimala
Q
:=
(
S
,
π
,
j
,
F
)
{\displaystyle Q:=\left(S,\pi ,j,F\right)}
.
Demustrazziun:
síes
U
=
{
(
U
i
,
f
i
)
}
e
∈
e
{\displaystyle {\mathcal {U}}=\{\left(U_{i},f_{i}\right)\}_{e\in e}}
ul cungjuunt formaa paj [[elemeent
liàbil]] a
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
;
S
0
=
∐
e
∈
e
U
i
{\displaystyle S_{0}=\coprod _{e\in e}U_{i}}
,
π
0
=
∐
e
∈
e
i
d
|
U
i
{\displaystyle \pi _{0}=\coprod _{e\in e}id\vert _{U_{i}}}
e
F
0
=
∐
e
∈
e
f
i
{\displaystyle F_{0}=\coprod _{e\in e}f_{i}}
;
j
0
:
U
⟶
S
0
{\displaystyle j_{0}\,\colon \,U\longrightarrow S_{0}}
l'imersiun natürala.
Introdüssemm una relazziun d'equivalenza
in
S
0
{\displaystyle S_{0}}
:
z
1
∈
U
e
1
{\displaystyle z_{1}\in U_{e_{1}}}
e
z
2
∈
U
e
2
{\displaystyle z_{2}\in U_{e_{2}}}
sa i dirà
equivaleent si
π
0
(
z
1
)
=
π
0
(
z
2
)
{\displaystyle \pi _{0}(z_{1})=\pi _{0}(z_{2})}
e
f
e
1
=
f
e
2
{\displaystyle f_{e_{1}}=f_{e_{2}}}
in un intuurn
da
π
0
(
z
1
)
=
π
0
(
z
2
)
{\displaystyle \pi _{0}(z_{1})=\pi _{0}(z_{2})}
in
U
e
1
∩
U
e
2
{\displaystyle U_{e_{1}}\cap U_{e_{2}}}
.
Síes
S
{\displaystyle S}
ul
cungjuunt quozzient e
q
:
S
0
⟶
S
{\displaystyle q\,\colon \,S_{0}\longrightarrow S}
la prujezziun canònica :
una basa par la
tupulugía da
S
{\displaystyle S}
a l'è formada paj
[
U
i
]
:=
{
q
(
U
i
)
}
{\displaystyle [U_{i}]:=\{q\left(U_{i}\right)\}}
.
Definissemm
<
m
a
t
h
>
j
:
U
⟶
S
{\displaystyle <math>j\,\colon \,U\longrightarrow S}
,
π
:
S
⟶
C
N
{\displaystyle \pi \,\colon \,S\longrightarrow \mathbb {C} ^{N}}
F
:
S
⟶
C
N
{\displaystyle F\,\colon \,S\longrightarrow \mathbb {C} ^{N}}
par
j
=
q
∘
j
0
{\displaystyle j=q\circ j_{0}}
,
π
(
q
(
z
)
)
=
π
0
(
z
)
{\displaystyle \pi \left(q(z)\right)=\pi _{0}(z)}
F
(
z
i
)
=
f
i
(
z
i
)
{\displaystyle F\left(z_{i}\right)=f_{i}\left(z_{i}\right)}
.
Sti aplicazziun i è ben definiit e cuntínüi; da plüü,
π
{\displaystyle \pi }
al è
un omeumurfiism lucaal .
Ul spazzi tupulògich
S
{\displaystyle S}
al è da Hausdorff:
da fatt, si
q
(
z
i
)
≠
q
(
z
j
)
{\displaystyle q\left(z_{i}\right)\not =q\left(z_{j}\right)}
e
π
0
(
z
i
)
=
π
0
(
z
j
)
{\displaystyle \pi _{0}\left(z_{i}\right)=\pi _{0}\left(z_{j}\right)}
, cunsideremm
un intuurn cuness
V
{\displaystyle V}
da
π
0
(
z
i
)
=
π
0
(
z
j
)
{\displaystyle \pi _{0}\left(z_{i}\right)=\pi _{0}\left(z_{j}\right)}
,
taal che
f
i
{\displaystyle f_{i}}
e
f
j
{\displaystyle f_{j}}
i síes definii e
difereent in
V
{\displaystyle V}
.
I síes
V
i
{\displaystyle V_{i}}
e
V
j
{\displaystyle V_{j}}
les còpies
disgjuunt da
V
{\displaystyle V}
in
U
i
{\displaystyle U_{i}}
e da
U
j
{\displaystyle U_{j}}
in
S
0
{\displaystyle S_{0}}
:
s'al veet che
q
(
V
i
)
∩
q
(
V
j
)
=
∅
{\displaystyle {q\left(V_{i}\right)\cap q\left(V_{j}\right)=\emptyset }}
.
da fatt, si ga i füdess
düü puunt
w
i
∈
V
i
{\displaystyle w_{i}\in V_{i}}
e
w
j
∈
V
j
{\displaystyle w_{j}\in V_{j}}
taal che
q
(
w
i
)
=
q
(
w
j
)
{\displaystyle {q\left(w_{i}\right)=q\left(w_{j}\right)}}
,
s'aress apó
f
i
=
f
j
{\displaystyle {f_{i}=f_{j}}}
int un intuurn
da
π
0
(
w
i
)
=
π
0
(
w
j
)
{\displaystyle {\pi _{0}\left(w_{i}\right)=\pi _{0}\left(w_{j}\right)}}
,
dunca in
V
{\displaystyle V}
, vargott ch'al è
una cuntradizziun.
Ul spazzi
S
{\displaystyle S}
al è cuness,
par che
par cada
para da puunt
p
1
,
p
2
{\displaystyle p_{1},p_{2}}
cun
p
1
∈
[
U
′
]
{\displaystyle p_{1}\in [U^{\prime }]}
e
p
2
∈
[
U
′
′
]
{\displaystyle p_{2}\in [U^{\prime \prime }]}
,
al esiist
una cadena
K
=
{
U
e
0
,
U
e
1
.
.
.
.
.
U
e
n
}
{\displaystyle {{\mathcal {K}}=\{U_{e_{0}},U_{e_{1}}.....U_{e_{n}}\}}}
da congjuunt deerf cuness
mia vöj,
taal che,
par cada
k
=
0
,
.
.
.
.
,
n
−
1
{\displaystyle k=0,....,n-1}
,
U
e
k
∩
U
e
k
+
1
≠
∅
{\displaystyle U_{e_{k}}\cap U_{e_{k+1}}\not =\emptyset }
, s'al gh'àbies
U
e
0
=
U
′
{\displaystyle U_{e_{0}}=U^{\prime }}
e
U
e
n
=
U
′
′
{\displaystyle U_{e_{n}}=U^{\prime \prime }}
.
Dunca ul cungjuunt deerf
[
U
e
0
]
∪
⋯
∪
[
U
e
n
]
{\displaystyle {[U_{e_{0}}]\cup \cdots \cup [U_{e_{n}}]}}
al è connex e
al cuntegn
p
1
{\displaystyle p_{1}}
e
p
2
{\displaystyle p_{2}}
.
Gja che
q
{\displaystyle q}
al è
un omeumurfiism lucaal
intra
U
i
{\displaystyle U_{i}}
e
q
(
U
i
)
{\displaystyle q\left(U_{i}\right)}
,
ul spazzi
S
{\displaystyle S}
al è cuness;
però apó
π
:
S
⟶
C
{\displaystyle \pi \,\colon \,S\longrightarrow \mathbb {C} }
al è un omeumurfiism lucaal , dunca pal
teurema da Poincaré-Volterra
(Narasimhan pag.25),
apó
S
{\displaystyle S}
al è a basa nümeràbil .
L'atlaant
{
(
[
U
i
]
,
π
|
[
U
i
]
)
}
e
∈
e
{\displaystyle {\left\{\left([U_{i}],\pi \vert _{[U_{i}]}\right)\right\}_{e\in e}}}
al definiss una strütüra cumplessa
S
{\displaystyle S}
,
par che, par cada
para
[
U
i
]
,
[
U
j
]
{\displaystyle [U_{i}],[U_{j}]}
da caart lucaal che sa i suraponn, l'aplicazziun da
transizziun
π
|
j
∘
π
|
i
−
1
{\displaystyle {\pi \vert _{j}\circ \pi \vert _{i}^{-1}}}
a l'è l'identitaa
d'un cungjuunt deerf da
U
i
∩
U
j
{\displaystyle {U_{i}\cap U_{j}}}
.
Par chesta
strütüra, i aplicazziun
π
,
j
,
F
{\displaystyle \pi ,j,F}
i è ulumòorf
par custrüzziun, dunca
(
S
,
π
,
j
,
F
)
{\displaystyle {\left(S,\pi ,j,F\right)}}
a l'è una
cuntinuazziun
analítica
da
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
.
Demustremm che chesta cuntinuazziun a l'è
massimala:
síes
(
T
,
ϱ
,
ℓ
,
G
)
{\displaystyle {\left(T,\varrho ,\ell ,G\right)}}
una cuntinuazziun
analítica
da
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
:
a pudemm fa sü un
recuvrimeent deerf
da
R
{\displaystyle R}
par
di
{
V
i
}
{\displaystyle \{V_{i}\}}
taal che, par cada
i
{\displaystyle i}
,
ϱ
|
{
V
i
}
{\displaystyle \varrho \vert _{\{V_{i}\}}}
a l'è biulumorfa;
alura ul para
(
ϱ
(
V
i
)
,
G
∘
ϱ
|
V
i
−
1
)
{\displaystyle {\left(\varrho (V_{i}),G\circ \varrho \vert _{V_{i}}^{-1}\right)}}
al è un elemeent da funziun ulumorfa
liàbil cun
(
U
,
f
)
{\displaystyle \left(U,f\right)}
.
Definissem
h
i
:
V
i
⟶
S
{\displaystyle {h_{i}:V_{i}\longrightarrow S}}
par
h
i
=
q
∘
ϱ
|
V
i
{\displaystyle {h_{i}=q\circ \varrho \vert _{V_{i}}}}
:
si
V
i
∪
V
j
≠
∅
{\displaystyle V_{i}\cup V_{j}\not =\emptyset }
,
h
i
=
h
j
{\displaystyle h_{i}=h_{j}}
in
V
i
∪
V
j
{\displaystyle V_{i}\cup V_{j}}
,
dunca i definizziun lucaal sa i lazza a definí
una aplicazziun ulumorfa
h
:
T
→
S
{\displaystyle h:T\rightarrow S}
tala che
h
∘
ℓ
=
j
{\displaystyle h\circ \ell =j}
.