B

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
B
Abecee latin de bas
Aa Bb Cc Dd    
Ee Ff Gg Hh
Ii Jj Kk Ll Mm Nn
Oo Pp Qq Rr Ss Tt
Uu Vv Ww Xx Yy Zz

La B o b, nom in lumbard be [be] (al dì d'incö anca italianizaa a bi) l'è la seconda letera de l'abecee latin e lumbard, e de quij derivaa da l'abecee di fenici.

In lumbard la curispond a la cunsunant plusiva bilabiala [b] (tant 'me int alfabet funetich internaziunal).

Int la so version granda la sumeja a la letera beta de l'abecee grech e a la В de l'abecee cirilich.

Storia[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

La ‹B› l'ha principiaa cume pitugrama del söl d'una int i geruglifich egizian o int l'abecee Proto-Sinaitich. In vers al 1050 p.d.S., la version int l'abecee di fenici la gh'aveva una furma liniara che la serviva per fà la letera beth.

Geruglifich egizian
Abecee Proto-Cananit
Abecee di fenici
beth
Abecee grech
Beta
Abecee etrüsch
B
Latin
B
Egyptian hieroglyphic house Proto-semitic house Phoenician beth Greek beta Etruscan B Roman B