Lengua Emiliana-Rumagnöla

Quel articul chì l'è scrivüü in Lumbard ucidental urtugrafia ünificada.

Cunt emilian-rumagnö a s'intend un grüp de dò lenguv gal-italegh pütost cumpagn tra de lur, ciuè l'Emilian e 'l Rumagnö.
Hin parlaa in del centru-nord de l'Italia: in Emilia, in Rumagna, in d'un quai tuchelin de la Lumbardia, del Venetu, de la Tuscana e di March, ultra che in la Repüblega de San Marin: inflüenz luntann i se sent anca in Ümbria, Piemunt e in Ligüria. Fina a un quai an fa l'era cunsiderada una lengua ünega, mentr'al dì d'incö l'è stada spartida in di dò lenguv che ne furmen el nom.

Cunfrunt tra i dò lenguv: el Pader Noster

Emilian (Bulogna)	Rumagnö
Päder noster, ch't'ì 'nt al zil	Nostar bab, che 't sì 'n zil
ch'al seppa santificä al tò nom	ch'e seia santificä 'e tu nom
ch'ai vegna 'l tò raggn	ch'e vegna 'e tu regn
ch'ai seppa fata la tò volontä	ch'la seia fata la tu vuluntä
com in zil, acsé anch in tera	tant in zil, acsé in tera.
Dass incû al noster pan d'tot i dé	Dass 'e nostar pan d'tot i dé
e dscanzela i nuster debet	scanzela i nostar debit,
cmè nuäter a i dscanzlan ai nuster debitur	cume non a fass 'e cun i nostar debitur.
e brisa lassär ch'a cascaggna in tentazian	No fäss cascä in tentazion,
mo lebbres dal mäl, amen	e tess luntan 'e mäl, amen.

Varda anca

• Lengua emiliana
• Lengua rumagnöla
• Lenguv galitalegh