Asplenium scolopendrium

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
Asplenium scolopendrium
Asplenium scolopendrium subsp. scolopendrium
Asplenium scolopendrium subsp. scolopendrium
Classifigazion sientífiga
Regn: Plantae
SubRegn: Tracheobionta
Superdivision: Monilophyta
Division: Polypodiopsida
Ùrden: Polypodiales
Famìa: Aspleniaceae
Zèner: Asplenium
Spéce: A. scolopendrium
Nomm binomial
Asplenium scolopendrium
L.

L'Asplenium scolopendrium (en bresà: Erba milséra[1]) l'è 'na piànta de la famìa botànica de le Aspleniaceae. L'è 'na spéce de féles, diferènta de töte o quàze le ótre féles per vìa de 'l màrzen entréch de la fòia.

Asplenium scolopendrium.jpg
Sori de l'èrba milséra

Descrisiù[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

L'è 'na féles che crès a ciöfècc. Le frónde i è lónghe dei 20 ai 60 ghèi, de 4 a 6 vólte piö lónga che làrga e le rèsta vérde töt l'an. I è de fórma slongàda a nìstola, le g'ha l'órlo 'ntréch e àle ólte ondulàt e a la bàze i è lobulàde. Le gambì el pórta de le scàie maròn e négre a la bàze e l'è piö cürt che nó la fòia.

De la bànda de sóta de la fòia gh'è i sòri, (grùpo de sporàngi): i è bèi gròs, lineàr, paraléli 'ntra de lur e oblìqui en rapórt al ràchide. I sòri i è de culùr zalt, rós o bordò.

Hábitat[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

Bósch spès e scür.

Üso[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

En infüziù, la férma la diarèa e la càlma le 'nfiamasiù 'ntestinài. A fà i gargarìsmi l'è ütil cùtra le 'nfiamasiù de la bóca e de la góla.

Sinònim botànich[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  • Phyllitis scolopendrium (L.) Newman
  • Scolopendrium phyllitis Roth [1799, Tent. Fl. Germ., 3 (1) : 47]
  • Scolopendrium officinarum Sw. [1802, J. Bot. (Schrader), 1800 (2) : 61]
  • Scolopendrium lingua Cav. [1802, Descr. : 253]
  • Phyllitis vulgaris Hill [1757, Brit. Herb. : 525]
  • Scolopendrium vulgare Sm. [1793, Mém. Acad. Roy. Sci. (Turin), 5 : 421]
  • Scolopendrium officinale DC. in Lam. & DC. [1805, Fl. Franç., éd. 3, 2 : 552] [nom. illeg.]
  • Glossopteris scolopendrium (L.) Raf. [1815, Chloris Aetn. : 13]
  • Blechnum linguifolium Stokes [1812, Bot. Mat. Med., 4 : 616] [nom. illeg.]
  • Asplenium elongatum Salisb. [2]

Riferimèncc[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  1. Giovan Battista Melchiori, Vocabolario bresciano - italiano, 1817, [1]; reperìbil e scaricàbil ché: [2] (rist. anast. del Giornale di Brescia, 1985)
  2. Sinónimos en Tela Botánica


Colegamèncc estèrni[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons
al gh'a dent roba culegada a:

Bibliografía[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  • Hyde, H. A., Wade, A. E., & Harrison, S. G. (1978). Welsh Ferns. National Museum of Wales. ISBN 0-7200-0210-9.
  • Murakami, N., S. Nogami, M. Watanabe, K. Iwatsuki. 1999. Phylogeny of Aspleniaceae inferred from rbcL nucleotide sequences. American Fern Journal 89: 232-243.