Sover (vent)

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
Lombard Occidental Quel articul chì l'è scrivüü in Lumbard ucidental, cun l'urtugrafia ünificada.


Chest articul l'è sö el vent, se te set dree a sercà un olter significaa, varda chì.
I vent del Mediteraneo
I vent figuraa in su la Roeusa di vent.

Sover[1] (nöss che ciamaa Tramuntana[2] per via de l'inflüenza cunt el talian) a l'è el termen druvaa per indicà a un vent fregg ch'al ven del nord.

In la Grecia Antiga, el vent del nord al vegniva ciamaa Aparctias o Boréas, minga de vess scunfundüü cunt la bora che la ven de est-nordest. In Ligüria a l'è tipegh, induve al bufa fort suratüt al sböch di vall, cunt di sbassamencc de la temperadüra dürant i mis invernaj.

El nomm[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

La parola Sover la gh'avaress de vegh relaziun cunt el fatt che 'l ven de nord, donca "de sura".

El nomm al ven parnunziaa breegh in 'sti möd: /'suʋər; 'soɛr/, semp cunt l'acent tonegh in sö la prima silaba.

Riferimencc[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  1. Gabriele Costa I nomi del vento sul lago di Garda. Etnoscienza e geolinguistica, Alessandria, Edizioni dell'Orso, 2011
  2. Vucabulari Milanes-Talian, Vol. 4, Cherubini