Vinca minor

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
Chest artícol a l'è scricc in Lumbàrt Orientàl, ortograféa unificàda Lombard oriental
Vinca minor
Illustration Vinca minor0.jpg
Classifigazion sientífiga
Regn: Plantae
Division: Magnoliophyta
Clas: Magnoliopsida
Ùrden: Gentianales
Famìa: Apocynaceae
Sota-famìa: Rauvolfioideae
Stìrpa: Vinceae
Zèner: Vinca
Spéce: V. minor
Nomm binomial
Vinca minor
L. 1753

Vinca minor, (o pervìnca) l'è 'na spéce de piànta de la famìa botànica de le Apocynaceae, uriginària de l'Europa centro-meridiunàla e de la Turchia.

Descrisiù[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

Comparasiù de l'òrlo de le fòie; Vinca minor sùra, Vinca major sóta; V. minor òrlo lis, V. major òrlo pilùs

L'è 'na piànta erbàcea[1] o 'n subarbusto[2], che cuàrcia zó 'l teré e che mèt raìs a pàrter del caécc isé de furmà de le colònie de gròse dimensiù. 'Ndèna quach situasiù la pöl rampegà sö 'nfìna a 'na quarantìna de ghèi de tèra.

Le fòie i è sèmper-vérde, opòste, 2÷4,5 ghèi x 1÷2,5 ghèi, de 'n culùr bèl vért scür ma vìf, de cunsistènsa bastànsa scorzégna, e òrlo 'ntréch e lis.

I fiùr i è sùi e i böta a la sèa de la fòia. El fiurés prèst al prensépe de la primaéra 'nfìna a metà istàt, en quach giü i pöl bötà pò a 'n autùno; i è de culùr viòla-pórpora, 2÷3 ghèi de diàmetro, co la coròla a sich lòbi.

L'è fàcil de sconfónder co la Vinca major che l'è paréta strèta ma l'è piö grànda en töte le sò parcc, e co le fòie che g'ha l'òrlo pilùs.

Sinònim[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

0012614 Vinca minor.jpg
  • Pervinca minor (L.) Garsault, Fig. Pl. Méd.: t. 448 (1764), opus utique oppr.
  • Pervinca procumbens Gilib., Exercit. Phyt. 1: 63 (1792).
  • Vinca humilis Salisb., Prodr. Stirp. Chap. Allerton: 146 (1796).
  • Vinca ellipticifolia Stokes, Bot. Mat. Med. 1: 495 (1812).
  • Vinca intermedia Tausch, Flora 19: 386 (1836).
  • Pervinca heterophyla Raf., Autik. Bot.: 184 (1840).
  • Pervinca repens Raf., Autik. Bot.: 184 (1840).
  • Vinca acutiflora Bertol. ex W.D.J.Koch, Syn. Fl. Germ. Helv., ed. 2: 557 (1844).


Riferimèncc[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

  1. David Aeschimann, Konrad Lauber, Daniel Martin Moser, Jean Paul Theurillat Flora alpina - Bologna, Zanichelli Editore, 2004 - ISBN 9788808071590
  2. Universidad del Pais Vasco: Vinca minor - Ecologia y morfologia

Colegamèncc estèrni[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

Commons-logo.svg
Wikimedia Commons
al gh'a dent roba culegada a: