Dumènega

Chest artícol a l'è scricc in Bresà, ortograféa Modèrna

La Dümìnica (o apò Dumìnica) l'è giü dei dé de la setemàna, la vé dòpo del Sàbot e prìma del Lönesdé.

El nòm Dümìnica 'l vé del Latì Dies dominicus, che völ dì Dé del Signùr. Prìma de la cristianizasiù l'éra ciamàt dies solis (dé del sul) e l'éra 'l dé de la fèsta 'n unùr del dio Sol Invictus. Amò al dé d'encö le lèngue gemàniche le g'ha conservàt chèsta denominasiù.

Quàze töte le lèngue neolatìne le derìa 'l sò nòm de dies dominicus: Domenica 'n Italià, Dimanche en Fransés, Domingo 'n Spagnöl e 'n Portoghés, Diumenge 'n Català, Dimenge 'n Ocità, Duminică 'n Ruméno.

Endèle lèngue germàniche antìche 'l nòm l'ìa 'na traspuzisiù del Dies solis dei Latì. En inglés antìc l'éra Sunnandæg e 'n Norvegés antìc l'éra Sunnudagr.

Le lèngue germàniche modèrne le pórta aànti la stèsa etimulugìa e isé la Dümìnica la vé ciamàda Sunday 'n Inglés, søndag en Danés e Norvegés, Söndag en Svedés, Zondag en Olandés, Sonntag en Todèsc, ecc.

Apò a l'Albanés e diel l'è ligàt a dies solis, difàti dielli 'l signìfica sul.

Quel articul chì l'è scrivüü in Lumbard ucidental urtugrafia ünificada.

La Dumènega (u anca Dumenica o Duminica) l'è el setem e ültem dí de la setemana, che'l vegn despö de'l sabet e inans de'l lündesdì. El nom el vegn de'äl latin Dominica che 'l vör dì Dí de'l Signur. Infat el se dis che'l sia staa propri in chel dí chí che 'l Gesü Crist l'è turnáa anmò in vida. Per chela resun chí la dumenega l'è cunsiderada dí de festa de tüt i cunfessiun cristian.