Bórtol Belòt

De Wikipedia
Va a: navegá, truvá
Chest artícol a l'è scricc in Lumbàrt Orientàl, ortograféa ünificàda Lombard oriental


Ol Bórtol Belòt (Dógn, 26 de óst del 1877Sonvich, 24 de löi del 1944) l'è stàcc ün òm polìtech, minìster del Règn d'Itàlia, ü stòrech, ün òm de lège e ü poéta e leteràt bergamàsch, autùr de la münümentàl "Storia di Bergamo e dei bergamaschi".


La Nóna[Mudifega | mudìfica 'l sorgènt]

Mé conósse trì s'-cetì,
pròpe sae come angelì,
trì angelì de la Madóna,
trì s'-cetì de la sò nóna.

La sò nóna poarèta,
la 'ngogiàa la solèta,
la 'ngogiàa domà per lur,
de la festa e 'n dè d' laùr.

'Ngógia,'ngógia, 'ngógia, e 'ntat,
la pregàa sènsa trà 'l fiàt:
la pregàa Gesü Bambì
per ol bè di sò s'-cetì.

Ma però se ü picinèla
'l ghe disìa: <<nonina bèla,
làssa i Pater Ave e Gloria
e dim sö öna quach istòria>>,

la pondìa sura ü sgabèl
i sò gogie e 'l göminsèl,
per cöntaga, öna per vòlta,
töte i storie d' öna òlta.

<<Öna òlta gh' era ü re
pié de cör se mai ghe n' è;
töt vestìt de sida fina,
l' era ü re co la regina.

Gh' era ü gat con sö la braga
che 'l fàa vèd la sissapaga;
pò ü carèt pié de sechì,
tròta, tròta, caalì.

Gh' éra file de pastùr,
con di agnèi ch' i éra ön amùr,
gh' éra ü béss ch ' i la piàa
e ü cagnì che l' la copàa.

'N d' öna gròta fò de mà
gh' éra 'l fùren de fà 'l pà;
gh' éra 'l fùren de fà i gnòch:
ma 'l vé 'l mago... tòch,tòch,tòch!

Gh' éra tredes fradelì,
che 'l piö brao l'è 'l tredesì.
L'è sà 'l mago: scapa, scapa,
perchè 'l völ taiàv la crapa.

Sö 'n d' ü müt, pò zópp 'n d' ü bósch,
pié de strèe scondide al fósch;
e i vedìa, 'n del caminà,
ü lümì lontà lontà.

Ma camina che camina,
al lümì no 'l se visìna;
ol lümì l' iscap inàcc
per quat córr che i àbie facc...>>

Pò, finìda la sò storia,
la tornàa coi Ave e Gloria,
la tornàa co la solèta,
sta nonina, poarèta.

Ma öna ólta i gh' à ü bèl diga
<<Nóna, nóna!>> la s' möv miga,
la s' möv miga sö scagnì
la nonina di s'-cetì.

<<Se t' ö piö dim sö di storie,
dì sö i Ave, dì sö i Glorie:
ma nonì, nonina bèla,
varda amò i tò picinèla!>>

Ü 'l ghe parla 'n d' ön' orègia;
ma Madói, comè l' è frègia!
Ü l' la tóca söl mostàs;
ma Madói, l' è come ü giàs!

Ol piö pìcol, ü popó,
a l' ghe dà ü basì söl có,
a l' la basa söi caèi,
pò, zó a pians coi sò fradèi.

i à pianzit, pianzit, e pò,
fòrse fòrse, i piàns amò.
Lur i dis ch' i l' à sent't
còssa l' föss no s' l' à saìt.

Mai saìt che còssa l' föss.
L' éra ergót de dré de l' öss,
l' éra ergü fò de la porta:
la sò nóna l' éra morta.